احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم وجاى شكسته را مىبندند ودوايى كه روى زخم ومانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود . مسأله 326 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بطور معمول وضو گرفت . مسأله 327 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها است وروى آن باز است وآب ريختن روى آن ضرر دارد ، بايد أطراف آن را بشويد وچنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، احتياط آن است كه دست تر بر آن بكشد وبعد پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد واگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است ونمى شود آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بطورى كه در وضو گفته شد ، از بالا به پايين بشويد وبنابر احتياط واجب در فرض أخير تيمم هم بنمايد . مسأله 328 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سريا روى پاها است وروى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، واگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، مسح لازم نيست ولى بايد بعد از وضو تيمم نمايد . مسأله 329 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن ممكن است وزحمت ومشقت هم ندارد وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد روى آن را باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى پاها . مسأله 330 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد و